Tradycyjnie przedstawienia odbywają się w nocy na świeżym powietrzu na polu ryżowym lub na dziedzińcu świątyni wat. Tłem jest wielka biała płachta rozpinana pomiędzy dwoma bambusami, z tyłu rozpalane jest ognisko, tak by figury rzucały cienie na płachtę. Animator prowadzi figury za pomocą ruchów tanecznych w takt muzyki granej przez orkiestrę. Historie opowiada dwóch narratorów, stojących przed ekranem. Narracja jest prowadzona wierszem.
Przed spektaklem animatorzy, narratorzy i muzycy proszą bóstwa o ochronę i błogosławieństwo, po spektaklu narratorzy przywołują Wisznu, Śiwę, Ramę i Rawanę, by odpędzić złe duchy.
Lalki Teatr cieni wykorzystuje płaskie figury wykonane ze skóry bydlęcej rozpiętej na dwóch drągach bambusowych.
Każda z figur wykonywana jest z jednego kawałka skóry. Powierzchnia niektórych figur dochodzi do dwóch metrów kwadratowych, największe ważą do ośmiu kilogramów. Postaci Śiwy i Wisznu wykonywane są ze skóry krowy, która padła w naturalny sposób, bądź zginęła w wyniku wypadku. Proces tworzenia figury trwa jeden dzień i towarzyszą mu szczególne rytuały. Skóry są farbowane roztworem z kory drzewnej.