Od 1991 kierownik Wydziału Katalitycznej Syntezy Instytutu Chemii Bioorganicznej i Petrochemii (IBONCh) w Narodowej Akademii Nauk Ukrainy. Pełnił funkcję profesora uczelnianego w Narodowym Technicznym Uniwersytecie Politechniki Kijowskiej w Kijowskim Instytucie Politechnicznym.

Autor ponad 200 publikacji naukowych. Zajmował się heterogennym i heterogennokatalitycznym składem systemów, katalizatorami, w tym opracował szereg krajowych katalizatorów, odkrył zjawisko absorpcji drgań. Uczestniczył w międzynarodowych konferencjach i sympozjach. W 1978 na zlecenie zakładów Piwdenmasz w Dniepropietrowsku opracował prognozę na okres 20 lat w zakresie wydajności materiałów. Po katastrofie elektrowni jądrowej w Czarnobylu w latach 1986-1988 opracował sposoby tłumienia pyłów i ochrony dotkniętych nim obszarów w strefie wyłączonej, co zmniejszyło dziesięciokrotnie poziom promieniowania w jakości powietrza.

W latach 1993–1996 był członkiem rady ekspertów z chemii w Wyższej Komisji Zaświadczeń Ukrainy (WAK). Zasiadł w składzie redakcji czasopism „Kataliza i petrochemia”, „Teoretyczna i eksperymentalna chemia” (wydawane przez NAN Ukrainy) oraz „Naftochemia” (wydawanego przez Rosyjską Akademię Nauk).