Bronisław Szulc (ur. 24 grudnia 1881 w Warszawie, zm. 17 kwietnia 1955 w Tel Awiwie) – polski waltornista, dyrygent, kompozytor, autor opracowań muzycznych.
Życiorys Syn skrzypka, dyrygenta i kompozytora Henryka Szulca, brat Józefa Zygmunta, Leona, Michała i Maurycego. Od najmłodszych lat związany z muzyką. Kompozycji uczył go Zygmunt Noskowski, nauczycielem gry na waltorni był profesor warszawskiego Instytutu Muzycznego Ignacy Malinowski. Dla pogłębienia wiedzy muzycznej Szulc wyjechał do Berlina. Mając lat 18 został członkiem orkiestry Teatru Wielkiego w Warszawie (grał na waltorni) i pracował tam do 1906 (lub 1908) roku. W 1909 ponownie wyjechał do Niemiec. W Lipsku studiował dyrygenturę i kompozycję. Jego nauczycielami byli Arthur Nikisch i Hugo Riemann. W 1911 wrócił do Warszawy, gdzie objął stanowisko dyrektora opery. Należał do grona pedagogów Wyższej Szkoły Muzycznej Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego. Jako dyrektor i dyrygent prowadził Łódzką Orkiestrę Filharmoniczną (od 1916), dyrygował orkiestrą Stowarzyszenia Muzyków Polskich, orkiestrami w Teatrze Wielkim, Filharmonii;