Stanisław Naruszewicz herbu Wadwicz (zm. 27 maja 1650 w Wilnie) – referendarz litewski w 1642 roku, pisarz wielki litewski w latach 1630–1650, dzierżawca nowodworski, starosta lidzki w latach 1629–1646, dworzanin pokojowy Jego Królewskiej MościUrzędnicy centralni i dygnitarze Wielkiego Księstwa Litewskiego XIV-XVIII wieku. Spisy. Opracowali Henryk Lulewicz i Andrzej Rachuba. Kórnik 1994, s. 223., starosta siemieniski i metelski.
Rodzina Syn Krzysztofa, podskarbiego wielkiego litewskiego i Elżbiety Szymkiewicz, wojewodzianki witebskiej. Brat Aleksandra Krzysztofa, podkanclerzego litewskiego. Poślubił Annę, córkę Aleksandra Dadźboga Sapiehy, wojewody mścisławskiego. Miał pięcioro dzieci: Córki: Joanna, późniejsza żona Jana Isajkowskiego, kasztelana smoleńskiego; i Konstancja, żona Władysława Karęgi. Synowie: Aleksander, starosta uszpolski, rotmistrz królewski, Krzysztof i Kazimierz, kanonik wileński.