Widlaczek (Spartonoica maluroides) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny garncarzowatych (Furnariidae). Zasiedla centralną Amerykę Południową. Nie jest zagrożony wyginięciem.

Długość ciała wynosi około 14 cm. Na głowie charakterystyczna kasztanowa czapeczka. Wierzch ciała jasnobrązowy, pokryty czarnymi pasami. Skrzydła czarniawe, pióra o ochrowych obrzeżeniach. Spód zaś biały z brązowym odcieniem na piersi i bokach. Sterówki jasnokasztanowe, dwie środkowe wydłużone.

Środowisko życia gatunku stanowią mokradła. Żywi się bezkręgowcami zbieranymi z roślin. Gniazdo mieści się w kępie trawy, budulec stanowią trzciny i inne trawy, różne liście i patyki. W lęgu 3 jaja. Inkubacja trwa około 13 dni. Młode pozostają w gnieździe około 12 dni.

Taksonomia thumb|left|Widlaczek na grafice w publikacji d’Orbigny’ego z 1847 roku Gatunek po raz pierwszy opisali w roku 1837 Alcide d’Orbigny i Frédéric de Lafresnaye w „Magasin de zoologie”. Przydzielili go do rodzaju Synallaxis pod nazwą Synallaxis mauluroides. Holotyp pochodził z Buenos Aires (Argentyna). Opis zawierał morfologię oraz długość ciała.

W roku 1922, w czasopiśmie „El hornero”, na wykazie gatunków widlaczek widniał pod nazwą Asthenes maluroides.