Świątynie konsumpcji – termin z zakresu socjologii konsumpcji oznaczające miejsca służące konsumpcji dóbr, takie jak centra handlowe, które w społeczeństwach konsumpcyjnych przybrały formy i funkcje przypominające miejsca sakralne.
Metafora świątyń konsumpcji pojawia się m.in. w teorii społeczeństwa konsumpcyjnego George'a Ritzera i płynnej nowoczesności Zygmunta Baumana.
Świątynie, jako największe i najbardziej spektakularne budynki, stały się w nowoczesnych społeczeństwach wzorem również dla świeckich budowli. W wiktoriańskiej Anglii wzorowano na nich budynki przemysłowe, np. stacje kolejowe. Dzięki swojemu ogromowi miały gromadzić masy i wzbudzać w nich podziw. Podobny efekt starają się osiągnąć współczesne centra handloweCorrigan, s.55-56.
W 1965 roku otwarto Southdale Center w Edinie - pierwsze nowoczesne, w pełni zamknięte centrum handlowe, na wzór którego zaczęto budować od tej pory wszystkie inneRitzer, s. 30.. Drugstore, czyli nowe centra handlowe oprócz zakupów oferowały także rozrywkę.