II wojna z Matabele – konflikt zbrojny toczony w latach 1895–1896 pomiędzy Brytyjczykami a południowoafrykańskim ludem Matabele.
Do zrywu plemienia Matabele doszło po zakończonym wysokimi stratami tzw. rajdzie Jamesona na przełomie lat 1895–1896. Wiosną 1896 roku plemiona Matabele (także Ndebele) oraz Szona pod wodzą plemiennego przywódcy duchowego Mlimo ponownie chwyciły za broń.
Po dozbrojeniu swoich zwolenników, Mlimo nakazał koncentrację oddziałów w rejonie Bulawayo, planując zdobycie miejscowości nocnym atakiem. Napastnicy otaczając miasto z trzech kierunków, pozostawili przy tym wolną drogę przez przełęcz Mangwe, zamierzając umożliwić ewentualnym niedobitkom białych ucieczkę z kraju.
Po dotarciu do Bulawayo wojownicy podzielili się na mniejsze oddziały, które zaatakowały pobliskie farmy białych, paląc je i zabijając osadników. Według przepowiedni Mlimo, wystrzelone przez białych kule zamienią się w wodę a grube materiały ich ubrań staną się kruche jak skorupki jajek.