Rinus van den Berge, właśc. Marinus van den Berge (ur. 12 marca 1900 w Rotterdamie, zm. 23 października 1972 tamże) – holenderski lekkoatleta (sprinter), medalista olimpijski z 1924.
Swój największy sukces odniósł na igrzyskach olimpijskich w 1924 w Paryżu, gdzie zdobył brązowy medal w sztafecie 4 × 100 metrów (w składzie: Jaap Boot, Harry Broos, Jan de Vries i Van den Berge na ostatniej zmianie). Sztafeta ta wyrównała rekord świata w biegu eliminacyjnym czasem 42,0 s, ale w finale pomimo jeszcze lepszego rezultatu 41,8 s uległa drużynom Stanów Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii. Van den Berge startował na tych igrzyskach również w biegu na 100 metrów i biegu na 200 metrów, ale w obu tych konkurencjach odpadł w ćwierćfinałach.
Wystąpił także na igrzyskach olimpijskich w 1928 w Amsterdamie, gdzie odpadł w ćwierćfinałach biegów na 100 metrów i na 200 metrów oraz w eliminacjach biegu na 400 metrów i sztafety 4 × 400 metrów (w składzie: Andries Hoogerwerf, Adriaan Paulen, Broos i Van den Berge).