mały|230px|Las Fontainebleau w Apremont
Las Fontainebleau (fr. Forêt de Fontainebleau), zwana też Puszczą Bière (zniekształcone fr. Bruyère, wrzosowisko) – największy obszar leśny położony blisko Paryża. Dawne królewskie tereny łowieckie są dziś jednym z ulubionych obszarów rekreacyjnych Paryżan. Puszcza odcisnęła swoje piętno w XIX-wiecznym malarstwie francuskim i w historii ochrony przyrody. Rezerwat biosfery UNESCO.
Historia mały|230px|Las Fontainebleau autorstwa Karola Bodmera 1850 r. mały|230px|Juliusz le Cœur i jego psy w Lesie Fontainebleau Piotra Augusta Renoira z 1886 r. (Muzeum Sztuki w São Paolo, Brazylia)
Liczne stanowiska archeologiczne wskazują na bytność ludzi na terenie dzisiejszego lasu już 40 tysięcy lat temu. Od czasu neolitu istniały wokół osady ludzkie, jednak ze względu na brak dostępu do wody centralna część puszczy pozostawała niezamieszkana. W roku 1067 Filip I z dynastii Kapetyngów przejął księstwo Gâtinais włączając jego lasy do domeny królewskiej. Ich obszar zaczął zyskiwać na znaczeniu jako królewskie tereny myśliwskie, ale także jako teren ćwiczeń militarnych. Królewskie włości Fontainebleau były też strategicznie położone przy trakcie do Burgundii. W roku 1400 Karol VI Szalony wydał pierwsze rozporządzenia kontrolne ograniczające dostęp do lasu, tzw. „reformacje”.