Las Fontainebleau jest terenem o najdłużej trwających staraniach o utworzenie parku narodowego na świecie. Starania o ochronę często skutkowały powołaniem form stosowanych poza obszarem omawianych lasów. Pierwsze propozycje zaczęły powstawać w 2. poł. XIX wieku, skonkretyzowanym planom przeszkodziła jednak I wojna światowa. Po II wojnie światowej powołanie IUCN miało być jednym z bodźców dla powołania parku narodowego w Fontainebleau, zdecydowano się jednak na inne miejsca. Kolejną próbę podjęto po publikacji raportu DORST w 1999 r., w 2010 r. powstał szczegółowy raport opisujący możliwości powołania parku narodowego. Las Fontainebleau był jednym z obszarów typowanych do powołania pierwszego francuskiego parku chroniącego lasy nizinne, jednak rząd przyznał pierwszeństwo trzem innym propozycjom, z których wybrano lasy Szampanii i Burgundii. Wciąż istnieje możliwość powołania tej formy ochrony przyrody w przyszłości. Zwolennicy parku narodowego podkreślają rozpoznawalność parków narodowych na arenie międzynarodowej i zintegrowanie różnych form ochrony przyrody, przeciwnicy podkreślają presję aglomeracji (miejsce rekreacji – 17 milionów turystów rocznie odwiedza park, tj.