Począwszy od 2008 roku rola Bismarcka du Plessis w reprezentacji zaczęła wzrastać, szczególnie po zmianie pozycji Johna Smita. W kolejnych latach stał się podstawowym młynarzem Springboks – np. w trakcie zwycięskiego Pucharu Trzech Narodów 2009 wystąpił na pozycji „numer 2” we wszystkich sześciu spotkaniach.
W 2011 roku Bismarck wziął udział w swoim drugim pucharze świata, jednak tym razem reprezentanci Południowej Afryki nie zdołali powtórzyć sukcesu sprzed czterech lat i odpadli już w ćwierćfinale. Du Plessis w trakcie nowozelandzkiego turnieju rozegrał cztery mecze.
Rok później, przed serią meczów z Anglią du Plessis został mianowany wicekapitanem Springboks.
W 2013 roku podczas The Rugby Championship, które reprezentacja Południowej Afryki ukończyła ostatecznie na drugim miejscu (za Nową Zelandią), Bismarck brał udział w znaczącym incydencie. W trakcie wyjazdowego meczu z All Blacks silną zaszarżą powalił Dana Cartera, za co został przez sędziego Romaina Poite’a ukarany żółtą kartką. Druga żółta kartka ujrzana przez młynarza RPA na początku drugiej połowy oznaczała usunięcie go z boiska. Zdaniem wielu obserwatorów moment ten znacząco wpłynął na przebieg rywalizacji. Punktem spornym było jednak pierwsze upomnienie dla południowoafrykańskiego zawodnika.