W tym samym roku został też wicemistrzem kraju na 110 m ppł z czasem 15,2 s i na 400 m ppł z czasem 53,7 s.
W 1971 zdobył srebro na 110 m ppł na igrzyskach Azji Południowo-Wschodniej z czasem 14,7 s (0,3 s gorszym od zwycięzcy, Ishtiaqa Mubaraka).
W 1973 na tej samej imprezie zdobył brąz na tym samym dystansie z czasem 15,1 s. W 1978 pożyczył Królewskiej Policji Malezyjskiej swój medal na wystawę. Po jej zakończeniu Ditta nie odzyskał medalu.
Jego ostatnimi dużymi zawodami były Borneo Games 1978, na których uzyskał czas 14,8 s.
Po tych zawodach zakończył karierę. W 1985 wystąpił jeszcze na policyjnym mityngu. W 1988 mając rangę inspektora, odszedł na policyjną emeryturę.
Zmarł 17 czerwca 2003 na raka żołądka. Był żonaty z Ubung Taih Riwat, z którą miał pięcioro dzieci: Skeetera, Esther, Margaret, Marinę i Christophera. Po narodzinach pierwszego syna zmienił imię z Kuda na Bala. Miał także czworo wnucząt.
Zobacz też
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1964 Kategoria:Malezyjscy lekkoatleci Kategoria:Płotkarze Kategoria:Malezyjscy olimpijczycy (Tokio 1964) Kategoria:Urodzeni w 1937 Kategoria:Zmarli w 2003