masa ciała u podgatunku intensus 25,2–34 g. U samca głowa jasnordzawa z ciemniejszymi policzkami, czoło szare. Występuje szeroka, czarna brew. Wierzch ciała rdzawy, na grzbiecie szarawy. Lotki I i II rzędu niebiesko-czarne, lotki III rzędu pomarańczowe. Spód ciała brudnobiały, pierś szara. Sterówki czarne. Tęczówka zielona do ciemnoniebieskiej, obecna żółta obrączka oczna. Dziób niebieski do szaroniebieskiego, u nasady pomarańczowy. Nogi i stopy żółtawe do oliwkowych. Samica przypomina samca, ale ma w górnej części piersi wąski srebrny pasek. U podgatunku polionotus górna część grzbietu i pokrywy skrzydłowe szare, szara barwa czoła sięga dalej w tył głowy.
Młode osobniki przypominają dorosłe, ale mają znacznie krótsze skrzydła i ogon, a upierzenie nieco ciemniejsze.
Podgatunki i zasięg występowania Wyróżnia się następujące podgatunki: S. l. elisabethae La Touche, 1921 – centralna Mjanma do południowych Chin, północnego Wietnamu, północnego i środkowego Laosu oraz północno-wschodniej Tajlandii, także południowo-wschodnia Tajlandia i Kambodża S. l. polionotus Rothschild, 1903 – wyspa Hajnan S. l. lunatus (Gould, 1834) – południowa Mjanma i północno-zachodnia Tajlandia S. l. impavidus Deignan, 1948 – południowy Laos S. l.