na obszarach niżej położonych gniazduje równie w suchszych porach roku. Gniazdo ma kształt kuli, zawieszone jest na gałęzi, posiada luźny „ogon” z roślinności. Budują je oba ptaki z pary przez około 5–10 dni. Budulec stanowią trawy, kora drzewa Bursera microphylla (w języku angielskim zwanego Elephant Tree), mech, patyki, grzybnia, korzenie i liście. Liście stanowiące wyściółkę są wymieniane w trakcie inkubacji. Jej czas nie jest znany. Wiadomo jednak, że oba ptaki z pary wysiadują, jak i zajmują się młodymi; czas do opierzenia także nieznany.
Status zagrożenia Przez IUCN szerokodziób czarnobrewy klasyfikowany jest jako gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern). Liczność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako lokalnie pospolity do dość rzadkiego. Trend liczebności populacji uznawany jest za spadkowy ze względu na wylesianie w obrębie zasięgu występowania gatunku. Ptak ten zasiedla wiele obszarów chronionych, w tym Park Narodowy Nam Nao, Park Narodowy Khao Yai oraz Park Narodowy Kaeng Krachan w Tajlandii czy Park Narodowy Cúc Phương w Wietnamie.
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Szerokodzioby Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Taksony opisane przez Johna Goulda Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1834 roku