Ochronka powstała w 1917 roku, zaczęła w pełni funkcjonować na początku roku 1918 i jako Ochronka nr 12 istniała nieprzerwanie aż do 1961 roku. Jako radny i nauczyciel Szarek organizował też pomoc dla uboższych uczniów, zbiórki odzieży i innych potrzebnych rzeczy, co okazało się bardzo ważne na początku XX w., kiedy Dąbie nawiedziły liczne powodzie. Działalność Stanisława Szarka nie była jednak akceptowana przez wszystkich członków Rady Gminy. Większość funduszy (zarówno na wyjazdy na wystawy ogrodnicze, jak i na pomoc dla biednych uczniów), nauczyciel musiał pozyskiwać sam. Gmina wielokrotnie odmawiała pomocy finansowej. Dążyła też do zlikwidowania kursów ogrodniczych, jako argument podając, że odbiegają one od standardowego programu nauczania realizowanego w innych szkołach. Kursy ogrodnicze zlikwidowano ostatecznie w 1909 roku, co zbiegło się z przyłączeniem Dąbia i innych podmiejskich gmin do Krakowa (konsekwentnie realizowany przez kilka lat przez Władysława Ekielskiego tzw. plan Wielkiego Krakowa). Dało to kolejny pretekst do likwidacji kursów (młodzież miejska miała zdaniem radnych niewielki pożytek z nauki rolnictwa). W zamian za to Miasto Kraków zobowiązało się spełnić postulat, by szkołę dwuklasową przekształcić w czteroklasową lub mieszanąXV.