prócz tego dokładają kokony owadów i pająków. Otwór wejściowy, mający wymiary około 5×6 cm, mieści się w około 1/3 wysokości od dołu. Gniazdo umiejscowione jest 4–13 m nad ziemią, niekiedy nad wodą. Zniesienie liczy 2–4 jaja, okres inkubacji i szczegóły dotyczące młodych nieznane.
Status zagrożenia i ochrona Gatunek przez IUCN klasyfikowany jako najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako pospolity w większości swego zasięgu występowania. Trend liczebności populacji uznawany jest za spadkowy ze względu na wylesianie, głównie w celu przekształcenia terenów w plantacje palmy olejowej i kauczukowca. Zanika w północnej Tajlandii. Status w Laosie niepewny, możliwe że C. sumatranus jest tam lokalnie pospolity. Na Półwyspie Malajskim i Sumatrze także lokalnie pospolity. Zasiedla obszary chronione, wymienić można Park Narodowy Kaeng Krachan w Tajlandii, Park Narodowy Cát Tiên w Wietnamie, Park Narodowy Taman Negara na Półwyspie Malajskim i Park Narodowy Way Kambas na Sumatrze.
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Szerokodzioby Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1822 roku Kategoria:Taksony opisane przez Thomasa Stamforda Rafflesa