thumb|Widok boczny skoczogonka z rodzaju Isotoma. Widoczne widełki skokowe skierowane ku przodowi ciała thumb|Widok brzuszny na ramiona widełek skokowych u Tomocerus minor z rodziny łuśniczkowatych. Widełki skokowe (łac. furca lub furcula) – element aparatu skokowego skoczogonków, obecnego u gatunków skaczących. Położone są brzusznej stronie (sternum) czwartego segmentu odwłoku. Powstaje z przekształconych szczątkowych odnóży odwłokowych. Mogą być dobrze rozwinięta jak u większości gatunków epigeicznych przez zredukowane po całkowity brak u bardziej edaficznych gatunków.
Widełki skokowe zbudowane są z części nasadowej (manubrium), zwanej też trzoneczkiem lub rękojeścią oraz odchodzących od niej dwóch ramion (dentes), z których każde zakończone jest wyrostkiem szczytowym (mucro). Ramiona i nasada widełek mogą być wyposażona w różnorodne kolce i szczecinki (setae). Niektóre części, jak i całe widełki mogą zanikać. Cechy te, jak i kształt wyrostków szczytowych mogą odgrywać ważną rolę w oznaczaniu skoczogonków.
W pozycji spoczynkowej widełki ułożone są poziomo pod ciałem i zaczepione o hamowidło.