thumb|Grób Stanisława Andrzejewskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Stanisław Andrzejewski (ur. 9 listopada 1908 w Opatówku, zm. 9 lutego 1979 w Warszawie) – polski energetyk.
W 1933 roku ukończył studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Warszawskiej, po czym został tam zatrudniony na stanowisku asystenta. W 1935 roku podjął pracę w Zakładach Elektro w Łaziskach Górnych, gdzie był zastępcą kierownika, a następnie kierownikiem elektrowni oraz zakładów chemicznych.
W czasie wojny przebywał w Warszawie, gdzie do 1941 roku prowadził biuro elektrotechniczne, a potem pracował w warsztacie instalacyjnym firmy Steyr-Daimler-Puch. Był uczestnikiem powstania warszawskiego, brał udział w walkach na Powiślu i Śródmieściu.
Po wojnie powrócił do Zakładów Elektro, gdzie został dyrektorem naczelnym. W późniejszym czasie współpracował z instytucjami prowadzącymi projekty inwestycyjne związane z górnictwem i energetyką. Był organizatorem i dyrektorem Biura Rozbudowy Zjednoczenia Energetycznego Zagłębia Węglowego, dyrektorem Biura Energoprojekt w Katowicach i Gliwicach. Od 1952 roku wykładał na Politechnice Śląskiej, a od 1955 roku był docentem Politechniki Warszawskiej. W 1962 roku otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego PW.