Benedykt Filipowicz (ur. 26 marca 1861 w Tyrawie Wołoskiej, zm. 16 grudnia 1922 w Warszawie) – warszawski i łódzki dziennikarz, literat, publicysta, piszący po polsku. Publikował także pod pseudonimem Benedykt Pobóg.
Życiorys Gimnazjum ukończył w Przemyślu, następnie studiował filozofię na Uniwersytecie Lwowskim.
Pracę zawodową rozpoczął jako dziennikarz, początkowo pisał w gazetach i czasopismach galicyjskich, potem krótko w Poznaniu i Toruniu.
Osiadł następnie w Warszawie i publikował w pismach warszawskich: w 1886 r. „Kurier Codzienny” i „Gazeta Informacyjna”, a w 1888 r. został członkiem redakcji „Kurjera Warszawskiego”, w którym już wcześniej zamieszczał artykuły i felietony o tematyce społecznej i ekonomicznej. Od 1890 r. prowadził w tej gazecie dział prowincjonalny, był też współredaktorem wydania porannego. „Felietony Filipowicza napisane nie bez nerwu satyrycznego i pewnych zdolności obserwacyjnych – są nie gorsze od wielu prac podobnego typu, które wyszły spod pióra matadorów” Jan Józef LipskiJan Józef Lipski, Warszawscy „Pustelnicy” i „Bywalscy”, T. 1–2, Warszawa 1973, t. 2, s. 80–81..
Publikował także w „Słowie”.