W 1976 wystartowała na igrzyskach olimpijskich. Na 400 m stylem dowolnym odpadła w eliminacjach zajmując 4. miejsce w swoim wyścigu eliminacyjnym z czasem 4:32,63 s, co dało jej 21. pozycję w ogólnej klasyfikacji. Na dwukrotnie dłuższym dystansie została zdyskwalifikowana w eliminacjach.
W 1978 ponownie wzięła udział w mistrzostwach świata, na których była 34. na 100 m stylem dowolnym z czasem 1:01,67 s w swoim wyścigu eliminacyjnym i 19. na dwukrotnie dłuższym dystansie z czasem 2:09,67 s w swoim wyścigu eliminacyjnym. W tym samym roku została też mistrzynią kraju.
W 1979 wystartowała na igrzyskach panamerykańskich. Zajęła 14. miejsce na 100 m stylem dowolnym z czasem 1:02,71 s w swoim wyścigu eliminacyjnym, 6. na dwukrotnie dłuższym dystansie z czasem 2:10,49 s w finale, plasując się wcześniej na tej samej pozycji w eliminacjach z czasem 2:11,27 s. Była też 5. w dwóch sztafetach: 4 × 100 m stylem dowolnym, która uzyskała czas 4:08,97 s (Guimarães popłynęła na ostatniej zmianie i uzyskała czas 1:02,21 s) oraz na tym samym dystansie stylem zmiennym, która uzyskała czas 4:35,27 s (Guimarães popłynęła na trzeciej zmianie i uzyskała czas 1:06,82 s).