Introspekcją autora w ponury świat realiów łódzkiego getta była napisana przez niego w języku czeskim powieść Krutá letá (Praha 1958, 1963; wyd. polskie: Okrutne lata, Łódź 1966). W sposób fabularny, łącząc poetycką fantazję i rzeczywistość, przedstawił w niej stosunki panujące w czasach nazizmu w getcie i psychologię ludzkiej zbiorowości w skrajnie ekstremalnych warunkach izolacji na ograniczonym terytorium zamkniętej dzielnicy.
Wcześniej, bo w 1946 r., opublikował opowiadanie, które powstało jeszcze w łódzkim getcie: Vanoeni legenda z Ghetta (Bożonarodzeniowa legenda getta).
Po śmierci pisarza (1991) ukazała się obszerna rozprawa jego autorstwa o Jehudzie Löwie, synu Becalela, urodzonym w Poznaniu wybitnym praskim rabinie z przełomu XVI i XVII w., przez kilka lat (od kwietnia 1592 r.) rektorze jesziwy w Poznaniu i nadrabinie Wielkopolski: Velky prazsky rabijehuda Löw (1994).
Niektóre inne publikacje jego autorstwa: Jiří Purkyně-bojovník (1961), Tajemství emulze (1966), Hanuš Thein (1971), Tajemství zlatodolu (1977).
Przypisy