Czubatki zbierają pokarm przeważnie ze środkowych i niższych pięter drzewa. Żerują w koronach drzew na cieńszych gałązkach i pomiędzy igłami, rzadziej na pniu czy grubszej gałęzi. Zimą często szuka pożywienia na ziemi i w zaroślach. Podobnie jak inne sikory gromadzi zapasy na zimę, wciskając owady i nasiona w zakamarki kory lub w mech rosnący na drzewach. Unika konkurencji z czarnogłówkami i sosnówkami, jeśli występują z czubatką na tym samym obszarze, szukając pokarmu wyżej na drzewie.
Status zagrożenia i ochrona IUCN uznaje czubatkę za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. W 2021 roku organizacja BirdLife International szacowała liczebność populacji europejskiej na 9 230 000 – 16 500 000 dorosłych osobników, a ponieważ Europa stanowi około 95% zasięgu tego ptaka, światowa populacja lęgowa jest niewiele większa. Globalny trend liczebności populacji uznawany jest za stabilny.