Oprócz miłośników książek miał też klientów z pobliskiej szkoły muzycznej przy ul. Dąbrówki, dla których sprowadzał nuty, a także numizmatyków, filumenistów, filatelistów, zbieraczy ekslibrisów, medali, odznak, dzwonków, widokówek, a nawet antyków pośledniejszego gatunku. Jedną ze specjalizacji antykwariatu były silesiaki, zaopatrywała się w nie między innymi Biblioteka Śląska. Od państwowych antykwariatów zakład Lacha odróżniał się profesjonalnym, kupieckim podejściem do handlu. Podobnie, jak wcześniej we Wrocławiu, również w Katowicach, antykwariat stał się miejscem spotkań miejscowych artystów i uczonych.
thumb|Nagrobek Józefa Lacha, Cmentarz przy ul. Gliwickiej w Katowicach, 2014.01.02|alt=|lewo W 1979 wystąpił z propozycją zorganizowania wspólnoty, której członkowie w zamian za przekazanie zbędnych wydawnictw lub prace społeczne mogliby otrzymywać poszukiwane publikacje. Otrzymawszy zezwolenie i lokalizację, ustawił w Katowicach przy ul.