Wysoki stopień mechanizacji umożliwiał produkcję grubych sortymentów węgla. Z miału węglowego, po uprzednim wysuszeniu i wzbogaceniu, produkowano brykiety.
Ówczesna kopalnia Wenceslaus posiadała szyby: Kunegunda (po 1945 r. Wacław) – 417 m głębokości, Walter (Wanda) – 610 m głębokości, Kurt (Ludmiła) – 310 m głębokości, Baltazar (szyb wentylacyjny) – 350 m głębokości.
Mimo przejściowych trudności w roku 1929 roczne wydobycie w kopalni osiągnęło rekordowy wynik 900 000 ton. Ponad połowę (428 000 t) wyekspediowano koleją, co czyniło ze stacji w Ludwikowicach Kłodzkich największy punkt nadania towarów na całej linii kolejowej Kłodzko-Wałbrzych.
Szybki wzrost wydobycia węgla powodował wyczerpywanie się płycej położonych pokładów.
Na przełomie lat 20. i 30. XX w. kopalnia pracowała na czterech poziomach głębokości: I – 140 m (+360 m), II – 240 m (+260 m), III (główny) – 340 m (+160 m), IV – 500 m.