"Meditation in Fa-hasiang Buddhism." [w:] Red. Peter N. Gregory. Traditions of Meditation in Chinese Buddhism. Str. 30, 31.
Pięć poziomów Kuijiego to raczej pięć wzajemnie powiązanych wejść, przez które można przejść progresywnie w praktyce wglądu w istotę czy też prawdę widźniaptimatraty. W tej doktrynie mówi się o tych pięciu poziomach jako o "bramach" czy też "wejściach" (chiń. men), ale są one rozumiane jako znaki etapów, na których praktykujący może przenikać progresywnie coraz głębiej do podstawowej soteriologicznej prawdy buddyzmu jogaczary - poglądu, że świat, tak jak go doświadczamy, jest niczym innym jak tylko poznawczą konstrukcją (skt vijñāpti).
Ma to wyraźny związek z podobną sekwencją progresywnych kroków w Dushuna trzypoziomowym postrzeganiu Dharmadhatu, kluczowej doktrynie szkoły huayan ukazanej w bardzo wpływowym tekście Huayan fajie guanmen. Model zaproponowany przez Kuijiego był zapewne całkowicie chińską doktryną, która zapożyczyła pewne słowa z technicznego słownika Dushuna, szczególnie li (zasada) oraz shi (fenomen)Alan Sponberg. "Meditation in Fa-hasiang Buddhism." [w:] Red. Peter N. Gregory. Traditions of Meditation in Chinese Buddhism. Str. 31.