Kuiji dokonał analizy tych umysłowych współczynników w duchu starej tradycji abhidharmy. Wykazał, że na tym czwartym poziomie trzeba rozpoznać, iż najbardziej bezpośrednie i subiektywne stany umysłowe nie są postrzegane jako niezależne lub oddzielone. Nie można lgnąć do nich, bowiem są one po prostu funkcjami czy konstrukcjami myślowymi nierozwidlającego się procesu myślenia. A skoro tak, trzeba postrzegać je za podrzędne i pochodne w celu urzeczywistnienia prawdziwej natury myśli, dynamicznej aktywności konstrukcji rzeczywistości, która nie może być zredukowana ani do składników "obiektywnych", ani do "subiektywnych". 5."Odprawienie aspektów fenomenalnych - urzeczywistnienie prawdziwej natury" (chiń. qianxiang zhengxing). Jest to kulminacja fenomenologicznej redukcji, która doprowadza medytującego do zrozumienia jego "własnego" umysłu, rozumianego teraz jako proces nierozdzielonej myśli. Kuiji kieruje medytującego w stronę urzeczywistnienia podstawowej natury całego fenomenalnego istnienia, co w szkole jogaczary nazywane jest "takością" (skt tathatā). Powinno się znaleźć w fenomenalności istnienia podstawową uniwersalną Zasadę (chiń. li) czy też naturę, którą dzielą wszystkie rzeczy - warunek bycia prostym jak one, wszystkie współzależnie powiązane w jednym konstruktywnym procesie.