James Barron (ur. 15 września 1768, zm. 4 kwietnia 1851) – amerykański wojskowy i oficer marynarki wojennej Stanów Zjednoczonych; młodszy brat Samuela Barrona. Brał udział w „quasi-wojnie” oraz I wojnie berberyjskiej, podczas których dowodził, między innymi okrętami, USS „Essex” oraz USS „President”. Jako dowódca fregaty USS „Chesapeake” postawiony przed sądem wojskowym za postępowanie, które doprowadziło do poddania okrętu Brytyjczykom. W efekcie krytyki towarzyszącej powyższemu wydarzeniu wyzwał na pojedynek i zabił Stephena Decatura, jednego z sądzących go oficerów. Zawieszony w funkcjach parał się handlem morskim w Europie. Karierę wojskowego zakończył w 1839 roku jako oficer-senior US Navy.
Życiorys Barron urodził się w Hampton, jako syn kapitana Jamesa Barrona i brat Samuela Barrona. W latach młodzieńczych Barron terminował u ojca na różnych okrętach; ostatecznie wstąpił do marynarki wojennej, gdzie służył pod komendą Johna Barry’ego.
Kariera wojskowa 9 marca 1798 roku Barron otrzymał stopień porucznika marynarki w nowo utworzonej United States Navy. Odznaczył się jako oficer na fregacie USS „United States”.