Krwawnik pagórkowy (Achillea collina (Becker ex Rchb.f.) Heimerl) – gatunek roślin z rodziny astrowatych. Występuje w środkowej i południowo-wschodniej Europie. W Polsce rośnie w pasie wyżyn, na Przedgórzu Sudeckim i Nizinie Śląskiej oraz na północy w rejonach występowania roślinności kserotermicznej na stokach dolin dolnej Odry i Płoni, Wisły, Warty i Noteci.
Morfologia Pokrój Roślina zielna z poziomym, długim kłączem, z którego wyrastają wzniesione pędy kwiatonośne i rozłogi zakończone płonnymi rozetami liści. Roślina szarozielona, owłosiona, choć łodyga bywa niemal naga. Łodyga Prosto, sztywno wzniesiona, o wysokości do 80 cm. Liście Wąskolancetowate, podwójnie lub potrójnie, czasem nawet poczwórnie pierzastosieczne, słabo owłosione, szerokości 1-1,5 cm. Włoski na brzegach odcinków od nich krótsze. Ostatnie łatki wąskojajowate, dość sztywne, skupione, zwężone w chrząstkowaty kończyk. Kwiaty Zebrane w koszyczki tworzące kwiatostan złożony – podbaldach, często luźny, rozdzielony na mniejsze podbaldachy z powodu nisko powstających rozgałęzień pędu. Koszyczki osiągają do 4 mm długości i 2 mm średnicy (nie licząc kwiatów języczkowych). Listki okrywy lancetowate, żółtozielone, matowe, nie obrzeżone błoniasto lub z bardzo wąskim obrzeżeniem, na brzegu szczecinkowate.