Podejście systemowe w naukach o zarządzaniu jest przede wszystkim konsekwencją dążenia do znajdowania powiązań wszystkiego ze wszystkim, co zawdzięczamy – w nauce i praktyce współczesnej – przede wszystkim Ludwigowi von Bertalanffy’emu – twórcy ogólnej teorii systemów.
Geneza teorii systemów Ludwig von Bertalanffy, w latach 30. XX wieku zainicjował ruch na rzecz integracji nauki. Ruch ten był objawem protestu przeciwko niemożności porozumienia się, a zatem i współpracy, uczonych reprezentujących różne dyscypliny i specjalizacje badawcze. Propozycje podejścia systemowego można, w największym uproszczeniu, sprowadzić do czterech podstawowych postulatów: dążenia do integracji nauki i przezwyciężania barier międzydyscyplinarnych, całościowego traktowania badanych obiektów jako systemów otwartych, „zanurzonych” w otoczeniu i prowadzących z nim wymianę,