Wiodącymi reprezentantami byli: Michel Foucault, Charles Jencks, Jacques Derrida, Michaił Bachtin, Richard Rorty, Jean Baudrillard.
Kierunki (nurty) w teorii organizacji Powyższe zestawienie to model akademicki. Innym czynnikiem rozwoju teorii organizacji jest praktyka zarządzania, edukacja menedżerska oraz doradztwo. Według tych kryteriów proponuje się następujące etapy i perspektywy poznawcze w teorii organizacji:
+ Zestawienie kierunków (nurtów) w teorii organizacji Kierunek Wyzwania i praktyki Wizja organizacji Naukowe zarządzanie (przełom XIX i XX w.) niska wydajność pracy robotników, niskie płace (popyt), opanowanie technologii i wielkości zakładów przemysłowych mechanistyczna, zdeterminowana przez technologię i umiejętności; poszukiwanie korzyści skali, specjalizacji, standaryzacji, centralizacji, koncentracji i synchronizacji Administracja (początek XX w.) nieefektywność struktur administracyjnych mechanistyczna, zdeterminowana przez przepisy i formalizację Human relations (lata 30. i 40. w USA, lata 50. w Europie) niezadowolenie z pracy i niskie morale, niski poziom identyfikacji z pracodawcą organizacja jako „mieszanka” struktury formalnej z nieformalną opartej na stosunkach międzyludzkich Podejście systemowe (lata 50.