Robert Wawrzeniecki OMI.
Historia Konferencja została powołana do istnienia przez przełożonych wyższych podczas spotkania w krakowskim klasztorze Jezuitów (ul. Kopernika) w grudniu 1948 roku i zatwierdzona przez pełniącego obowiązki przewodniczącego Episkopatu kard. Adama Sapiehę. Do 1956 roku miała swoją siedzibę w Krakowie. Pierwotnie jej nazwa brzmiała „Porozumienie Wyższych Przełożonych Zakonów i Zgromadzeń Męskich w Polsce”, a nazwą używaną od 1951 roku była „Konferencje Wyższych Przełożonych Zakonów Męskich w Polsce”. Następnie siedzibę przeniesiono od 1957 roku do Warszawy, gdzie 15 kwietnia 1958 roku został zatwierdzony przez kard. Stefana Wyszyńskiego jej pierwszy statut. Sytuacja prawna KWPZM uległa zmianie 30 listopada 1963 roku, kiedy to został wydany dekret watykańskiej Kongregacji ds. Zakonników, określający główne cele działania Konferencji, nadający jej kościelną osobowość prawną i ustanawiający bezpośrednią podległość Kongregacji. Tego samego dnia Kongregacja zatwierdziła nowy statut KWPZM.