Mitrofan, imię świeckie Michaił Władimirowicz Jarosławcew, ros. Михаил Владимирович Ярославцев (ur. w guberni tulskiej, zm. 28 stycznia 1954 w Rabacie) – rosyjski wojskowy (generał lejtnant), emigracyjny publicysta, duchowny prawosławny.
Życiorys Ukończył 1 korpus kadetów w Moskwie, zaś w 1905 r. aleksandrowską szkołę wojskową. Otrzymał stopień podporucznika. W latach 1905–1907 uczestniczył w wojnie rosyjsko-japońskiej. W 1908 roku w parafii prawosławnej Złojeca ożenił się z Eugenią Omelańską, córką księdza Isidora Omelańskiego, z którą miał dwóch synów: Jerzego i Mikołaja. Brał udział w I wojnie światowej. Służył w stopniu sztabskapitana w lejbgwardii 68 Borodinskiego Pułku Strzeleckiego. Pełnił funkcję adiutanta pułkowego. Następnie dowodził 2, a potem 4 Batalionem Pułku. Został ranny. W lutym 1917 r. w stopniu podpułkownika objął dowództwo 1 Batalionu. W drugiej połowie tegoż roku dowodził w stopniu pułkownika 301 Bobrujskim Pułkiem Piechoty. W lutym 1918 r. dostał się do niewoli niemieckiej. W listopadzie tego roku wstąpił do Pskowskiego Korpusu Ochotniczego. Objął funkcję zastępcy dowódcy Pułku Pskowskiego. Następnie był zastępcą dowódcy Oddziału Zachodniego, a potem wyższym oficerem do specjalnych poruczeń. Od kwietnia 1919 r. dowodził Pułkiem Ostrowskim Armii Północno-Zachodniej gen. Nikołaja N. Judenicza.