Już we wczesnym okresie swej działalności wprowadzał do swych dzieł nieregularny rytm oparty na zmianach tempa – przykładem takiej praktyki może być na przykład The song of Salomon z 1899 roku i Train music z 1901 (za prekursora tej praktyki uważany jest jednak Igor Strawinski).
Grainger jako jeden z pierwszych tworzył dzieła orkiestrowe z użyciem instrumentów spoza składu orkiestry symfonicznej. W jego kompozycjach pojawiają się na przykład marimby, harfa szklana, czy ukulele.
Znany jest również z nowatorskich pomysłów w zakresie teorii kompozycji. Stworzył na przykład „teorię wolnej muzyki” zgodnie, z którą należy odrzucić wszelkie zasady harmoniczne, rytm, czy skale. W roku 1938 przedstawił dwie kompozycje oparte na tej filozofii, w których jako jeden z pierwszych kompozytorów użył thereminu.
Inną stroną twórczości Graignera są utrzymane w tradycyjnej stylistyce utwory inspirowane brytyjskim folklorem oraz aranżacje fortepianowe brytyjskich i amerykańskich pieśni i tańców.
Znaczenie Percy Grainger uznawany jest za najwybitniejszego australijskiego kompozytora. W Melbourne od 1938 roku istnieje muzeum poświęcone jego twórczości.