thumb|Nyks jako idealizowany akt kobiecy w wizji Williama Bougeuereau (La Nuit, 1883) Nyks ( Nýx – noc, – noc) – w mitologii greckiej bogini i uosobienie nocy (ciemności nocnej).
W mitologii Greków Należała do bogów pierwotnych (Protogenoi). Uchodziła za córkę Chaosu. Z Erebem, który był jej bratem, miała córki: Hemerę i Nemezis oraz synów: Eter i Charona, natomiast z Tartarem (niektóre źródła podają, iż para boskich braci nie miała ojca) – Tanatosa (Śmierć) i Hypnosa (Sen), a z Uranosem – Lyssę (Szał). Bez udziału pierwiastka męskiego zrodziła szereg bóstw, uosobień, abstrakcji, demonów: Apate (Zdrada, Oszustwo), Filotes (Czułość, Przyjaźń), Geras (Starość), Momos (Szyderstwo, Sarkazm), Morosa (Los, Zgon), kery, Eris (Niezgoda), Mojry. Niekiedy uważano ją za matkę Erynii i Hesperyd.
Wierzono, iż nocą rydwanem przemierzała niebo wśród gwiazd.
W gigantomachii uczestniczyła w walce po stronie bogów olimpijskich. Jej siedzibę umieszczano w Tartarze albo w HesperiiLucyna Stankiewicz: Ilustrowany słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Ossolineum, 2008, s.