Gospodarz stadionu, 1. FC Katowice, był wspierany przez niemieckie organizacje i zakłady przemysłowe, przez co często dochodziło do antypolskich akcji organizowanych przez zawodników i kibiców zespołu. W kwietniu 1930 roku miasto Katowice nie przedłużyło klubowi umowy dzierżawy boiska, dlatego też zbudował dla siebie nowy obiekt na terenie Muchowca, otwarty w sierpniu 1934 roku.
Po 1930 roku boisko nazywano stadionem sportowym Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego. Po II wojnie światowej przeszło ono w posiadanie Wojewódzkiego Milicyjnego Klubu Sportowego (późniejsza Gwardia Katowice). Organizowano tutaj mecze, m.in. rugby, a w latach 60. XX wieku zawody hipiczne.
W latach 70. XX wieku na starym boisku Gwardii Katowice zaprojektowano stadion na 30 tys. osób z trybunami, pod którymi mieścić się miało m.in. zaplecze gastronomiczne, gabinety odnowy czy szatnie. Zaprojektowano także bieżnię lekkoatletyczną wyłożona tartanem i sztuczne oświetlenie. Planowano oddać stadion do użytku pod koniec 1982 roku, a obiekt ten miał otrzymać GKS Katowice. Ostatecznie do tego nie doszło i przebudowany, nigdy niedokończony stadion pozostawał pusty.