Sternocera ruficornis – gatunek chrząszcza z rodziny bogatkowatych i podrodziny Julidinae.
Taksonomia Gatunek ten został opisany w 1866 roku przez Edwarda Saundersa.
Opis Chrząszcz ten osiąga od 30 do 45 mm długości ciała. Od Sternocera chrysis i S. aequisignata różni się rudymi odnóżami.
Głowa metalicznie zielona, punktowana. Czoło z bruzdą środkową. Oczy owalne, brązowe. Czułka czerwono-brązowe, piłkowane. Pierwszy antennomer maczugowaty, drugi krótki, ostatni ścięty. Labrum ze szczecinkami wzdłuż krawędzi. Tułów metalicznie zielony. Przedplecze wypukłe, z głęboką punktacją i tylną krawędzią szerszą od przedniej. Śródpiersie krótkie i szerokie. Zapiersie długie i szerokie. Pokrywy metalicznie zielone, nieco szersze od przedplecza, drobnopunktowane, mające po jednej żółtej kropce w pobliżu barków każdej z nich. Sterna odwłokowe metalicznie zielone. Widocznych tylko 5 sternitów. Aedeagus samca symetryczny, długi, smukły, złożony z penisa i tegmenu. Genitalia żeńskie z parą hemisternitów ulokowanych z tyłu. Na każdym z nich obecny wyrostek zmysłowy.
Jajo Jaja żółte, gładkie, bez mikrorzeźby.
Larwa Larwy beznogie, żółto-brązowe, omszone brązowymi włoskami. Głowa mała, wsunięta w przedtułów. Czułka trójczłonowe. Przedtułów rozbudowany, przypłaszczony, zaś śródtułów i zatułów małe.