Informacje te jednak pozbawione były w większości wartości merytorycznej, przepełnione warstwą mitologiczną i legendarną.
Do czasów nam współczesnych zachowało się blisko 600 mappae mundi, ale tylko mapa z Hereford z roku około 1290, przechowywana w katedrze w Hereford w Anglii, nosi oficjalnie nazwę Mappa Mundi. Wykonana na pergaminie z cielęcej skóry, zawiera blisko 1100 inskrypcji opisujących geograficzny, teologiczny, kosmologiczny i zoologiczny wymiar życia w średniowieczu i uchodzi za jeden z największych zachowanych zabytków epoki; zaprojektował ją zespół duchownych z katedr w Lincoln i Hereford. Na mapie tej, obok licznych wyobrażeń religijnych, znalazł się zapis informujący, że „pomiary świata” (niezależnie, co termin ten mógł oznaczać) zapoczątkowane zostały za Cezara i że pomiarów owych dokonać mieli Nicodoxus (wschód), Theodoxus (północ i zachód) i Policlitus (południe).
W średniowieczu weszły do użycia dwa nowe typy map: mapy traktów lądowych i portolany – służące praktycznej nawigacji mapy wybrzeży. W związku z ich praktycznym przeznaczeniem nie były tak bogato zdobione.
Przykładowe mappae mundi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Typy map Kategoria:Kultura średniowiecza Kategoria:Mapy historyczne