20 maja 1921 roku zdał eksternistycznie maturę i od czerwca rozpoczął służbę w 2 Pułku Saperów Kaniowskich, początkowo na stanowisku oficera prowiantowego, następnie młodszego oficera w 2 kompanii. Od 25 sierpnia 1924 roku pracował w Oficerskiej Szkole Inżynierii w Warszawie, gdzie – z przerwami – obejmował stanowiska kolejno adiutanta szkoły, referenta wyszkolenia technicznego w Szkole Podchorążych Saperów, oficera żywnościowego (od stycznia 1934 roku), referenta wyszkolenia technicznego, adiutanta i kierownika pomocy szkolnych, adiunkta i asystenta. W międzyczasie służył w 7 Batalionie Saperów i w Szkole Podchorążych Saperów. W marcu 1939 pełnił służbę w Wyższej Szkole Inżynierii w Warszawie na stanowisku adiutanta.
25 sierpnia 1939 roku przydzielono go do służby na stanowisku kierownika grupy fortecznej Szefostwa Fortyfikacji Dowództwa Obszaru Warownego „Wilno”, gdzie służył we wrześniu 1939 roku. 18 września 1939 roku przekroczył granicę polsko-litewską, następnego dnia został internowany na Litwie. W kwietniu 1940 roku przez Łotwę i Szwecję dotarł do Norwegii, gdzie zaciągnął się do Samodzielnej Brygady Strzelców Podhalańskich w Narwiku.