niegdyś JW. Podoskiego, wojewody płockiego, teraz JP. Parysa dziedzictwo. W 1789 wieś kupił Piotr Starzeński, a jego spadkobiercy zamieszkiwali posiadłość aż do 1945 r.
W 1863 r. na zamku przebywali przywódcy powstania styczniowego, gen. Marian Langiewicz i gen. Ludwik Mierosławski. Lata swojej świetności zamek ponownie przeżywał za czasów Starzeńskich, którzy w połowie XIX wieku dobudowali od zachodu jednokondygnacyjny dwór między basztami oraz przerobili północną basztę na mieszkania, a południową na archiwum i spichlerz. Zamek szczycił się bogatą biblioteką oraz pokaźnym zbiorem dzieł sztuki. Skrzydła wschodnie i południowe zostały przeznaczone na cele gospodarcze.
Po tragicznej śmierci hrabiego Juliusza Starzeńskiego majątkiem od 1934 roku do 1939 roku zarządzał jego brat, Kazimierz Starzeński. Po 17 września 1939 roku zamek został zajęty przez Armię Czerwoną, która spaliła bibliotekę i ograbiła zamek. Po 1941 roku na zamku stacjonowali Niemcy, a po nich ponownie w latach 1944–1945 Rosjanie.
W 1947 roku zamek został spalony przez oddział Ukraińskiej Powstańczej Armii pod dowództwem Mychajły Dudy ps. HromenkoZamek w Dąbrówce na www.zamki.pl. Spalony zamek został rozebrany i do dzisiaj pozostaje w ruinie.
W pobliżu zamku, na końcu grabowej alejki wybudowano kaplicę grobową (ok.