thumb|Jemeńska jarmułka Jarmułka (mycka, kipa) – mała, płytka czapeczka ściśle przylegająca do czubka głowy, wykonywana najczęściej z sukna lub adamaszku. W XVI-XVII wieku popularnie noszona przez uczonych, duchowieństwo i ludzi starszych. W kontekście rytualnym wykorzystywana głównie przez Żydów.
Etymologia Prawdopodobnie nazwa jarmułka etymologicznie wywodzi się z oznaczającego dosłownie „płaszcz przeciwdeszczowy” lub „daszek chroniący przed deszczem”, chociaż genezą słowa może być również termin łaciński almunicum albo almunica („czapka kanonika”). W jidysz zapożyczone z polskiego jako jarmlke (). Wedle żydowskich interpretacji pochodzi od aramejskiego zwrotu jira malka „szacunek wobec króla”. W języku hebrajskim nosi nazwę kipa (), dosłownie: „kopuła”.
W judaizmie thumb|Odczytywanie Tory w trakcie bar micwy, na głowach widoczne jarmułki oraz tefiliny W tradycji judaistycznej używana jest jako nakrycie głowy mężczyzn i chłopców. Zgodnie z prawem żydowskim jarmułka (kipa) ma być noszona podczas modlitwy, wygłaszania błogosławieństw, czytania Tory oraz podczas przebywania w synagodze lub jesziwie. Tradycyjnie jarmułka noszona jest cały czas, co jest wyrazem szacunku dla Boga, według innych źródeł ma ona stale przypominać o obecności Boga.