Józef Awin (ur. 17 czerwca 1883 we Lwowie, zm. sierpień lub listopad 1942 w obozie janowskimdane biograficzne na stronie In Memoriam Pamięci Architektów Polskich) – lwowski architekt pochodzenia żydowskiego. thumb|Kamienica przy ulicy Sykstuskiej 14 (obecnie Doroszenki) thumb|Kamienica przy ulicy Juliusza Słowackiego 2-4 thumb|Kamienica przy ulicy Pełczyńskiej 37 (obecnie Dmitra Witowskiego)
Życiorys Urodził się w rodzinie lwowskich Żydów, Aarona-Lejba i Jitty z domu Katz. Po ukończeniu w 1903 Wydziału Architektury Politechniki Lwowskiej kontynuował naukę na Uniwersytecie Technicznym w Monachium, dyplom ukończenia otrzymał w 1911. Od 1899 do 1908 pracował jako ilustrator w czasopiśmie „Faun”, a następnie rozpoczął pracę jako architekt. W 1911 założył własne biuro projektowe, od 1925 łączył zawód architekta i inżyniera-budowniczego. Równocześnie był uznanym teoretykiem żydowskiego stylu w architekturze wschodniej Galicji, propagował żydowskie zdobnictwo w architekturze, zdobnictwie, dekorowaniu tkanin oraz w rzeźbie. Swoje poglądy i opinie wyrażał podczas licznych wystąpień i publikacji w prasie, ukazywały się one na łamach „Naszej Opinii”, „Chwili”, „Wschodu”, „Morii” i „Przyszłości” w Polsce oraz w prasie zagranicznej, m.in. niemieckiej i węgierskiej.