Umierający dandys (szw. Den döende dandyn) – obraz olejny szwedzkiego postimpresjonistycznego malarza Nilsa Dardela z 1918. Obecnie znajduje się w zbiorach Moderna Museet w Sztokholmie.
Obraz przedstawia grupę czworga żałobników (trzech kobiet i mężczyzny) skupioną wokół tytułowego leżącego dandysa. Lewa ręka obejmuje pierś konającego po stronie serca, a w prawej trzyma on lustro – według Charles’a Baudelaire’a – symbol dandyzmu. Głowa spoczywa na poduszce, którą podtrzymują kobiety w niebieskiej i różowej bluzce. Trzecia kobieta, w pomarańczowej bluzce, okrywa umierającego czerwonym, wzorzystym pledem. Najbardziej tragiczna jest postać elegancko ubranego, androginicznego, młodego mężczyzny w liliowej marynarce, który wyraźnie płacze, ocierając łzy chusteczką. W szkicu do obrazu autor umieścił żałobników płci męskiej, ale w ostatecznej wersji dwóch z nich zastąpił postaciami kobiecymi. Interpretacja obrazu podążała w wielu kierunkach i często wiązała się z biografią Dardela, który mógłby być pierwowzorem dandysa z obrazu – był elegantem obracającym się w kręgach artystycznych i inteligenckich Paryża, uczył się w pracowni Henriego Matisse’a i za młodu przejawiał skłonności homoseksualne (był partnerem kolekcjonera i artysty – Rolfa de Maré). W 1918 Dardel poznał jednak kobietę, w której się zakochał i potem ożenił.