Po II wojnie światowej zamek znalazł się we władaniu PGR-u w Pęzinie. Jego stan stopniowo się pogarszał. W 1977 przystąpiono do generalnego remontu zamku przeznaczając go na siedzibę Kombinatu Państwowych Gospodarstw Rolnych. Starano się przywrócić wygląd budynku z 1939. Planowano, że w zamku znajdą się także instytucje kulturalne: biblioteka, świetlica, izba regionalna (muzeum). Remont, przeprowadzony przez szczeciński oddział Pracowni Konserwacji Zabytków ukończono w 1990. W wyniku zmian ustrojowych, które w trakcie nastąpiły, zamek przeszedł we władanie Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa, która w 1996 sprzedała zamek prywatnemu nabywcy – firmie „Rolmłyn”.
Opis zamku Skrzydło zachodnie (renesansowe)
Skrzydło przylega od swej strony południowej do wieży (stołpu) i ma zbliżoną do niego szerokość (ok. 10 m). Jest to budynek trójkondygnacyjny, podpiwniczony, jednotraktowy. Poszczególne kondygnacje składają się z klatki schodowej (pierwotnie drewnianej, po ostatnim remoncie – murowanej) oraz jednej dużej sali. Sala ta na parterze posiada sklepienie kolebkowe z lunetami. Do II wojny światowej mieściła się w niej wystawa urn i innych znalezisk archeologicznych, które jeden z właścicieli Pęzina (Franz Ludwig Georg von Puttkamer) odkrył w okolicy w 1770. Obecnie sala wykorzystywana jest do celów gastronomicznych. Sala na I.