Eustachy Białoborski (ur. 29 marca 1890 we Lwowie, zm. 9 lipca 1960 w Krakowie) – polski wynalazca i popularyzator nauki.
Życiorys Studiował matematykę i fizykę na Uniwersytecie Lwowskim, a następnie mechanikę w tamtejszej Szkole Politechnicznej. Interesował się kinematografią – dzięki Romanowi Dzieślewskiemu, wykładowcy elektrotechniki na politechnice, w 1912 roku uzyskał świadectwo praktyki filmowej.
Przy wsparciu finansowym Wiktora Ungara zorganizował laboratorium, w którym prowadził prace nad udźwiękowieniem filmu. Opracowaną przez siebie metodę odtwarzania dźwięku, wykorzystującą światłoczułą kamerę i głośnik, zgłosił 3 kwietnia 1912 roku do opatentowania w Austrii, a 25 listopada we FrancjiAppareil à enregistrer et à reproduire des ondes acoustiques - zgłoszenie patentowe FR451005 w bazie Espacenet. W 1914 roku, przy pomocy zmodyfikowanej przez siebie aparatury firmy Gaumont przeprowadził dla małej grupy osób pierwszą demonstrację filmu dźwiękowego.
W trakcie I wojny światowej laboratorium Białoborskiego zostało zniszczone, a on sam zajął się handlem i współpracą z przemysłem, m.in. prowadził we Lwowie przedstawicielstwo Fabryki Maszyn Tkackich i Elektromotorów „Georg Schwabe” (później Fabryka Maszyn Elektrycznych "Indukta" w Bielsku-Białej).