5 listopada 1918 roku zaciągnął się do 2 Lwowskiego Batalionu Strzelców. Brał udział w obronie Lwowa do 13 grudnia 1918 roku. Następnie walczył w 19 pułku piechoty Odsieczy Lwowa jako dowódca plutonu cekaemów (do maja 1920 roku). Do 1 sierpnia 1920 roku pracował w Polskiej Ekspozyturze II Oddziału przy Ukraińskiej Republice Ludowej, a następnie ponownie walczył z bolszewikami w 53 pułku piechoty Strzelców Kresowych jako dowódca plutonu i oficer łącznikowy. Od sierpnia do października 1920 roku pracował jako referent w sztabie 4 Armii. Wrócił do 53 pp na stanowisko dowódcy plutonu strzeleckiego, następnie – kompanii (do września 1934 roku), w międzyczasie odbywając kursy szyfrów i radiowywiadu w Oddziale II Sztabu Głównego.
W czerwcu 1936 roku został przeniesiony do Batalionu KOP „Żytyń” Pułku KOP „Równe” na stanowisko dowódcy kompanii odwodowej. W marcu 1939 pełnił służbę w Batalionie KOP „Skałat” na stanowisku 3. kompanii granicznej.