Nerwy łuków skrzelowych – jedna z trzech grup nerwów należących do nerwów czaszkowych, obok nerwów zmysłowych i nerwów mięśni gałki ocznej i języka. Unerwiają łuki skrzelowe, czyli struktury występujące w rozwoju ontogenetycznym ssaków dające początek różnym strukturom głowy i szyi. W okresie zarodkowym każdy z zawiązków łuków skrzelowym dysponuje własnym nerwem, z którego odchodzą gałązki skórne, mięśniowe i błony śluzowej. W związku z powyższym struktury powstałe z danego łuku skrzelowego będą unerwiane przez ten właśnie nerw. Pomaga to przyporządkować konkretne struktury anatomiczne dorosłego organizmu do łuków skrzelowych, z których się wywodzą.

Pierwsze 2 łuki skrzelowe podlegają w trakcie ontogenezy największym modyfikacjom. Pełnią też inne od pozostałych funkcje, zapewniając ruchy ust (zwłaszcza żuchwy). Łuki te noszą nazwę żuchwowego i gnykowego. Zaopatrują je następujące nerwy: nerw trójdzielny (V), będący głównym nerwem czuciowym twarzy nerw twarzowy (VII), stanowiący nerw ruchowy mięśni wyrazowych Jest to większa część głowy, między innymi obszar szczęki i żuchwy, z wyjątkiem skóry potylicy, zaopatrywanej przez nerw potyliczny większy. Wydaje się, że odpowiednie mięśnie wyrazowe pociągają ze sobą ku górze unerwiający je nerw VII.