W tym czasie główne uderzenie Armii Czerwonej było skierowane na obszar Parku Treptow, gdzie walczyły resztki SS-Panzer Abteilung 11 „Herman von Salza” wraz z niewielką częścią saperów. Przeprowadziły one nawet lokalny kontratak kilkoma czołgami i wozami pancernymi, tracąc je wszystkie. Do 26 kwietnia obrońcy Dzielnicy Rządowej zostali zepchnięci w rejon Reichstagu.
30 kwietnia dowódca dywizji SS-Brigadeführer Gustav Krukenberg dowiedział się o samobójstwie A. Hitlera, po czym rozkazał ocalałym żołnierzom wycofywanie się na zachód, na obszary zajmowane przez aliantów zachodnich. Kilku małym grupkom udało się przedostać do Amerykanów na zachodni brzeg Łaby, ale większość, w tym 3 (szwedzka) kompania i oddział zwiadowczy, dostały się do niewoli sowieckiej.
Skład narodowy dywizji Dywizja miała charakter międzynarodowy. Obok wspomnianych wyżej Duńczyków i Norwegów w jej składzie służyli też Finowie (w 1945 r. zgrupowani w pierwszych batalionach pułków Norge i Danmark), Flamandowie (25 żołnierzy w batalionie rozpoznawczym), Francuzi (SS-Freiwilligen [franzosisches] Sturm-batalion włączony w kwietniu 1945 r.), Niemcy (ok.