Tadeusz Wejtko (ur. 8 czerwca 1903 w Dźwińsku na Łotwie, zm. 21 sierpnia 1973 we Wrocławiu) – podpułkownik saperów Wojska Polskiego.
Życiorys Tadeusz Wejtko był synem Wacława. Ukończył Szkołę Podchorążych Piechoty w Bydgoszczy. Następnie został skierowany do Szkoły Podchorążych Saperów w Modlinie, którą ukończył w 1921. Po zakończeniu szkoły podchorążych zostaje skierowany do 3 Pułku Saperów Wileńskich w Wilnie. Z dniem 16 kwietnia 1932 zostaje odkomenderowany na I czteromiesięczny kurs maskowania w Centrum Wyszkolenia Saperów. W 1939 pełnił służbę w 3 Batalionie Saperów w Wilnie na stanowisku oficera sztabowego do spraw wyszkolenia.
W czasie kampanii wrześniowej 1939 dowodził 1 batalionem saperów przydzielonym do 1 Dywizji Piechoty Legionów. W czasie walk dostał się do niemieckiej niewoli. Od 2 października 1939 do 25 stycznia 1945 przebywał w Oflagu II C Woldenberg (nr obozowy 723/II B)Lista jeńców Oflagu IIC Woldenberg Lubuskie Towarzystwo Genealogiczne, maj 2010..
Po wyjściu z obozu został wcielony do Ludowego Wojska Polskiego z dniem 1 kwietnia 1945. Z dniem 23 kwietnia 1945 został skierowany do 5 Brygady Saperów na stanowisko szefa oddziału II sztabu brygady. Od 1 kwietnia 1947 do 9 lutego 1948 pełnił obowiązki szefa sztabu brygadyHistoria 5 Mazurskiej Brygady Saperów 1944–1947, s. 163..