Millettia borneensis – gatunek pnącza z rodziny bobowatych (Fabaceae). Występuje naturalnie w Indonezji (wyspy Bali, Borneo, Sumatra), Malezji (Półwysep Malajski oraz stany Sabah, Sarawak) oraz w Brunei.
Ten gatunek został opisany przez F. Adema w 2000 roku.
Rozmieszczenie geograficzne Gatunek ten został zaobserwowany na Sumatrze, Borneo (Brunei, malezyjskie stany Sarawak i Sabah oraz indonezyjskie prowincje Borneo Zachodnie i Borneo Wschodnie), w Singapurze oraz na Półwyspie Malajskim. Jednak nie został on stwierdzony na liście kontrolnej wszystkich roślin naczyniowych flory Singapuru sporządzonej w 2009 roku. Dwa okazy zostały zarejestrowane w Singapurze, lecz miało to miejsce w 1857 i 1897 roku, dlatego też obecność tego gatunku w tym państwie pozostaje niepewna. Jedyny okaz na Sumatrze odnotowano w ogrodzie, który nie jest siedliskiem naturalnym. Wstępne jego opisy na Półwyspie Malajskim pochodzą z 1940 roku.
Morfologia Pokrój Pnącze dorastające do 4–50 m długości. Kwiaty O średnicy około 10 mm, barwy niebiesko-purpurowej. Owoce Spłaszczone, zielone strąki o długości około 7 cm.