mały|Kamień upamiętniający na miejscu śmierci w Opolu Lubelskim Jan Marian Poznański vel Jan Marian Gałecki, ps. Pływak, Kania, Ewa (ur. 27 stycznia 1918 w Krakowie, zm. 22 października 1943 w Opolu Lubelskim) – podporucznik piechoty Polskich Sił Zbrojnych i Armii Krajowej, cichociemny.
Życiorys Był synem Antoniego, urzędnika bankowego w Łucku, i Heleny z Popielów. Uzyskał maturę w Gdyni w 1937 roku i kontynuował naukę w Państwowej Szkole Morskiej. Był zawodnikiem Klubu Sportowego „Czarni” we Lwowie.
We wrześniu 1939 roku nie został zmobilizowany. 18 października przekroczył granicę polsko-rumuńską. W listopadzie dotarł do Francji, został skierowany do Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty w Camp de Coëtquidan, a stamtąd do 5 kompanii II batalionu 1 pułku Grenadierów Warszawy 1 Dywizji Grenadierów, w której był zastępcą dowódcy plutonu. Brał udział w walkach Dywizji z Niemcami. W czerwcu i lipcu 1940 roku dwukrotnie dostawał się do niewoli. Dwukrotnie udawało mu się uciec, drugim razem 24 kwietnia 1941 roku. 13 lipca 1941 roku dostał się drogą morską do Wielkiej Brytanii. Został przydzielony do 2 batalionu strzelców.